नवी दिल्ली. वेस्ट इंडिजचा संघ आज जरी क्रिकेटमध्ये संघर्ष करत असला आणि मोठ्या संघांना टक्कर देऊ शकत नसला तरी नेहमी असे नव्हते. हा तो संघ आहे, ज्याचा संपूर्ण जगात दरारा होता. विंडीज संघाने 1975 आणि 1979 चा विश्वचषक जिंकला होता आणि त्यांचे गोलंदाज कसोटी क्रिकेटमध्ये कहर करत असत. यामध्ये मायकेल होल्डिंग आणि माल्कम मार्शल यांसारखे धोकादायक गोलंदाज होते.
वेस्ट इंडिजचा संघ किती धोकादायक होता, याचे उदाहरण भारताच्या 1976 च्या दौऱ्यावरून घेऊ शकतो. भारतीय संघाचे कर्णधार बिशन सिंग बेदी यांना टीम इंडियाच्या खेळाडूंचा जीव वाचवण्यासाठी दोन्ही डावांमध्ये डाव घोषित करावा लागला होता. यावरून त्यांचे टीम मॅनेजमेंटशी मतभेदही झाले होते. त्या सामन्यात भारतीय संघाची इतकी वाईट अवस्था झाली होती की अनेक फलंदाजांना मैदानातून थेट रुग्णालयात जावे लागले होते.
भारताचा वेस्ट इंडिज दौरा-
भारतीय संघ 1976 मध्ये वेस्ट इंडिजच्या दौऱ्यावर गेला होता. दोन्ही संघांमध्ये चौथा कसोटी सामना खेळला जात होता. टीम इंडियाने शानदार फलंदाजी केली आणि 6 गड्यांच्या मोबदल्यात 306 धावा केल्या. टीम इंडियासाठी अंशुमन गायकवाड (81) आणि सुनील गावस्कर (66) धावांची खेळी खेळले. मोहिंदर अमरनाथ यांनीही 39 धावांची खेळी खेळली. टीम इंडियाला मोठ्या धावसंख्येच्या दिशेने जाताना पाहून विंडीजने आपली योजना बदलली.
त्यांच्या गोलंदाजांनी भारतीय फलंदाजांच्या शरीराच्या रेषेत बाउन्सर टाकणे सुरू केले. टीम इंडियाचे फलंदाज यामुळे अस्वस्थ झाले. अंशुमन गायकवाड यांना मायकेल होल्डिंगचा एक बाउन्सर कानावर लागला, ज्यामुळे रक्त वाहू लागले. ब्रिजेश पटेल यांच्यासोबतही असेच घडले आणि फलंदाजांना जखमी होताना पाहून बेदी यांनी डाव घोषित केला. प्रत्युत्तरात वेस्ट इंडिजचा डाव 351 धावांवर आटोपली.
दुसऱ्या डावातही तीच अवस्था-
दुसऱ्या डावात भारतीय फलंदाजांना घाबरवण्यासाठी वेस्ट इंडिजचे गोलंदाज तशाच प्रकारची गोलंदाजी करू लागले. गावस्कर, मदन लाल आणि वेंकटराघवन बाद झाले, तेव्हा बेदी यांनी दुसऱ्या डावातही इनिंग घोषित केली. भारताचे अनेक खेळाडू फलंदाजी करण्याच्या अवस्थेत नव्हते. दुसऱ्या डावात भारताचे पाच गडी बाद झाले होते आणि टीम इंडियाने आपला डाव घोषित केला होता. भारताला त्या सामन्यात 10 गडी राखून पराभवाचा सामना करावा लागला होता.
