नवी दिल्ली. कधीकधी सर्वात जास्त मन तुटणे अनोळखी लोकांकडून होत नाही, हे त्या लोकांकडून होते ज्यांच्यावर कोणीतरी सर्वात जास्त विश्वास ठेवलेला असतो. पण यानंतरही वारंवार वेदना, अपमान आणि इमोशनल ब्रेकडाऊन नंतरही अनेक महिला त्याच लोकांसाठी प्रति एकनिष्ठ बनून राहतात ज्यांनी त्यांना खूप दुखावलेले असते. बाहेरच्या लोकांना ही गोष्ट समजत नाही.

काही लोक याला कमजोरी मानतात, तर काही याला अंध प्रेम म्हणतात. पण आचार्य चाणक्य यांच्या मते, सत्य यापेक्षा खूप वेगळे आहे. चाणक्य नीती नुसार, जवळीक मानवी निर्णयांवर नियंत्रण ठेवणारी सर्वात शक्तिशाली शक्तींपैकी एक आहे. जेव्हा एकनिष्ठता, आशा, स्मृती, त्याग आणि भावनिक निर्भरता एकत्र मिळून जाते, तेव्हा याला सोडणे खूप कठीण होऊन जाते.

जेव्हा एकनिष्ठता वेदनेपेक्षा जास्त सामर्थ्यवान असते

चाणक्यांचे मानणे होते की, माणूस अनेकदा यासाठी जोडलेला राहत नाही कारण ते आनंदी असतात, तर यासाठी कारण भावनिक आठवणींपासून सुटका करून घेणे त्यांच्यासाठी कठीण असते.

अनेक महिला दुःख मिळाल्यानंतरही पार्टनरसाठी एकनिष्ठ बनून राहतात कारण त्यांना त्रासदायक क्षणांच्या तुलनेत चांगले क्षण जास्त आठवतात.

नवीन सुरुवात करण्याची भीती

    चाणक्यांनी एका लपलेल्या सत्याला खोलवर समजावण्याचा प्रयत्न केला आहे की, माणसाचे अनेक निर्णय भीतीपोटी घेतले जातात. कधीकधी लोक यासाठी एकनिष्ठ बनून राहतात कारण त्यांना भावनिक वेदनेपेक्षा एकटेपणाची भीती असते. वर्षांच्या जवळीकी नंतर आयुष्याला पुन्हा सुरुवात करणे, कोणा नवीन व्यक्तीवर विश्वास ठेवणे किंवा भावनिक स्थिरता पुन्हा मिळवणे भीतीदायक वाटू शकते.

    अनेक महिला निमूटपणे स्वतःला हे समजावून घेतात की एकटे अनिश्चिततेचा सामना करण्याऐवजी वेदना सहन करणे जास्त योग्य राहील. जेव्हा मन थकते आणि मेंदू सांगतो की, 'काय माहित उद्या परिस्थिती चांगली होईल.'

    भावनिक त्यागामुळे खोल जवळीक का निर्माण होते?

    चाणक्य म्हणत होते की, लोक त्या गोष्टींची अधिक कदर करतात ज्यांच्यासाठी ते खूप त्याग करतात. नात्यांमध्ये भावनिक त्यागामुळे मजबूत जवळीक निर्माण होते. अनेक महिला एखाद्या व्यक्तीसाठी वर्षांपर्यंत काळजी, संयम, एकनिष्ठता, तडजोड आणि आपली भावनिक ऊर्जा लावून देतात.

    इतके काही दिल्यानंतरही त्या नात्यापासून वेगळे होणे असे वाटते की त्या आपला कोणताही हिस्सा गमावत आहेत. यानंतर मन ते नाते वाचवण्यासाठी पूर्ण प्रयत्न करू लागते कारण नात्याचे अयशस्वी होणे भावनिक रूपाने खूप त्रासदायक आहे. हेच कारण आहे की काही लोक वर्षांपर्यंत अपमान आणि उपेक्षा सहन करत राहतात.

    जरी चाणक्य एकनिष्ठतेचा खूप सन्मान करत होते, पण त्यांनी विचार न करता भावनिक जवळीक ठेवण्याबाबतही सावध केले होते. त्यांच्या शिकवणीनुसार, जे नाते वारंवार शांती, सन्मान आणि मानसिक मजबूतीचे नुकसान पोहोचवते, त्यांना कधीही आत्मसन्मानाच्या किंमतीवर वाचवले नाही पाहिजे.

    चाणक्यांचे मानणे होते की, भावनांना शहाणपणाने नियंत्रणात ठेवले पाहिजे, नाहीतर जवळीक हळूहळू स्वतःला उद्ध्वस्त करण्याचे कारण बनून जाते. त्यांची शिकवण लोकांना आठवण करून देते की सच्चे प्रेम आत्म्याला मजबूत बनवते, ना की आत्मविश्वास, शांती आणि भावनिक स्थिरता आतल्या आत सातत्याने तोडते.

    अस्वीकरण: या लेखात सांगितलेले उपाय/लाभ/सल्ला आणि विधान केवळ सामान्य माहितीसाठी आहेत. दैनिक जागरण येथे या लेख फीचरमध्ये लिहिलेल्या गोष्टींचे समर्थन करत नाही. या लेखात समाविष्ट माहिती विविध माध्यम/ज्योतिषी/पंचांग/प्रवचन/मान्यता/धर्मग्रंथ/दंतकथांमधून संग्रहित केली गेली आहे. वाचकांना विनंती आहे की लेखाला अंतिम सत्य किंवा दावा मानू नये आणि आपल्या विवेकाचा उपयोग करावा. दैनिक जागरण अंधश्रद्धेच्या विरोधात आहे.